اب و هوا.جلگه.معدن.غار.صحرا.خاک.زمین.چشمه.دریاچه.نفت..جنگل.دریا.رودخانه.رود.کویر.ابشار.منابع انرزی.اب.جزایر.کوه.

 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ٢:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۳
 

 

جنگل ابر یکى از دست نخورده ترین جنگل هاى ایران واقع در ۳۵ کیلومترى شمال شرق سمنان است. زیبایى آن چیزى فراتر از یک جنگل است،چون یک اقیانوس ابر اضافه تر از جنگل هاى شمال و شمال غرب دارد. این جنگل در استان سمنان و در نزدیکى روستاى ابر واقع شده و تقریباً مرز سمنان و گلستان است؛ جایى که از ضخامت کوه هاى البرز کاسته مى شود و ابرهاى گرفتار در پشت این دیواره از لابه لاى دره ها به سمت جنوب سرازیر مى شوند. به همین خاطر تقریباً از بعدازظهر تا نیمه هاى شب با سرد شدن هوا چنان مى نماید که جنگل به روى ابرها سوار شده است. دید کاملاً محدود و شب بسیار سرد مى شود. این اتفاق منطقه ابر را دگرگون کرده و آب و هوایى متفاوت از سراسر سمنان به آن داده است. جنگل ابر رسم کویرى خارتوران و گرماى بسطام و خرقان را زیر پا گذاشته است. با بیست دقیقه رانندگى در این منطقه مى شود از پوشش انبوه جنگلى و سرماى استخوان سوز به پوشش استپى و سپس کویر رسید. این تناقض و آغشته بودن به ابر دلیل شهرت رویایى بودن جنگل ابر بین طبیعت گردان است.

در قسمت هاى جنوبى جنگل، یعنى قسمتى که به تمدن نزدیک تر است پوشش گیاهى تنک دیده مى شود. هرچه پیش بروى این پوشش انبوه تر مى شود. در عمق جنگل تپه هاى پرشیب وجود دارد که سراسر پوشیده از درختان بلند است. رودخانه اى نیز در این عمق جارى است. مشهورترین درخت منطقه اورس است. درختى با ریشه هاى بلند که روى زمین مى خزد. به خاطر هجوم ابرها و محدود شدن دید باید زمان مناسب را براى راهپیمایى در جنگل انتخاب کرد. آفتاب که بزند مى شود گشت و گذار را شروع کرد. جنگل ابر پر از تپه است. تپه هایى که شیب ملایم و پوشش تنک دارند بهترین انتخاب براى گلگشت اند. از روى همین تپه ها تصویر کوچک قلعه ماران، یادگار ایلامى ها را هم مى شود روى کوه مشاهده کرد. با توجه به اینکه راه پاکوب در این تپه ها کمتر به چشم مى خورد و گاه سراسر تپه پوشیده از گیاه است باید کفش مناسب و گتر به پا داشت. در این گلگشت ها احتمال بر خوردن به گله هاى کوچک گوسفند و بز هم هست که در آغلى کوچک که کنار چشمه هاى پر آب ساخته شده اند نگه دارى مى شوند.

مناطق ابتدایى جنگل ابر ییلاق چوپانان گلستانى است، اما در عمق جنگل اثرى از انسان دیده نمى شود. سه چهار ساعت مانده به غروب، با کاهش دما ابرها به جنگل سرازیر مى شوند و گستره دید کاملاً محدود مى شود. به همین دلیل از این زمان تا دمیدن دوباره آفتاب باید از گردش دست برداشت. همچنین در کوتاه ترین گردش هم باید خوراکى و آب و چراغ قوه به همراه داشت، چون گاهى این ابرها هستند که زمان گردش را تعیین مى کنند. نزدیک صبح دوباره از شدت ابر کاسته مى شود و دره ها از ابر پر و خالى مى شوند. صبح زود بهترین زمان براى عکاسى است. وقتى که ابرها بیایند به خاطر رطوبت نمى توان از دوربین هاى دیجیتال استفاده کرد. تابستان بهترین فصل سفر به ابر است. فقط ممکن است اواخر شهریور، پاییز در رفتن به ابر تعجیل کند. پاییز با اینکه توفان رنگ ها را به جنگل ابر مى برد ممکن است با سرماى طاقت فرسا اجازه گشت و گذار و شب مانى را از گردشگران سلب کند. با توجه به اینکه این منطقه کاملاً دست نخورده است هیچ امکانات رفاهى در آن یافت نمى شود. بنابراین براى گذران شب باید به خانه هاى روستاى ابر و یا چادر زدن در دل جنگل فکر کرد.

اگر بنا بر شب مانى در جنگل باشد بهتر است سفر همراه با تورهاى طبیعت گردى انجام شود. با توجه به سرماى شدید هوا در شب باید کیسه خواب، لباس گرم و بادگیر به همراه داشت. (به دلیل رطوبت ۹۵ درصدى هوا براى جلوگیرى از خیس شدن باید بادگیر پوشید.) برنامه سفر به ابر باید چهارروزه باشد تا بتوان سر راه سرى هم به مقبره بایزید بسطامى در بسطام و آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانى در خرقان زد. برنامه سفر تورهاى طبیعت گردى معمولاً چهارروزه است که یک روز آن به دیدن این مناطق و سه روز دیگر به گشت و گذار در جنگل ابر مى گذرد.